Korsan gemisi yazarlarının hissttikleri
yada yazarların şuan duyguladığı hisler de diyebiliriz sonuçta dil bu, lastik gibi süner kıvraktır. her an bir şeyler hisseder mi insan bilemiyorum. her an duyumsayana duygusal yada hisli mi olmak denir bilemedim. şuan yazar olarak rahat hissediyorum belki birazda huzursuzluğu bastırmak için uyduruk bir gevşekliğe açmışımdır ruhumu, belkide boşluktayımdır hissetmeye mecalim yoktur. insan nedir ki, organik bir makinamı yoksa bir makinayı duygusal biçimde kontrol eden başka bir varlık mı?
güzel sözler işitince iyi hissederiz, hormonal bir aktivite mi bu yoksa hislerin mi makinanın mekanizmasını çalıştırıyor?
şunu bilirim, hırslı adam başarır, aşık adamın gözü kararır, stres zekayı tetikler, nefret motive eder. içerdeki enerji dışa yansır. dışardaki enerji içeri akar. olaylar içerde olup biter, ne böbrekte ne beyinde ne bağırsaklarda makinayı kontrol eden varlık olarak içerdeyizdir ama makinanın hiç bir yerinde de değilizdir.
